70 jaar bestaan

Op 24 juni 1989 was het dan zo ver. Op een mooie zomerse avond werd het theaterfestival “Roddel en Komedie” in het kader van het 70-jarig bestaan van onze vereniging gehouden. Dat deze avond vlekkeloos verliep is natuurlijk te danken aan het comité 70-jarig bestaan, dat hiervoor ontzettend veel werk heeft verzet. Op de jaarvergadering van 25 mei 1987 werden hiervoor de eerste plannen gesmeed. In eerste instantie werd het meeste werk besteed aan het samenstellen van een zogenaamde Nispense evenementenkalender, zodat de kosten van het evenement enigszins gedekt zouden kunnen worden. Op 5 november 1988 gingen we met praktisch alle leden de straat op om deze kalender aan de man te brengen. Dankzij de uitstekende pr. (publicaties in de plaatselijke kranten, dagbladen, kabelkrant en het persoonlijk aanbieden van een kalender aan burgemeester Schneider) was dit niet moeilijk. De mensen wisten dat we langs zouden komen en ze kregen waar voor hun geld. Daarna kon begonnen worden met het vastleggen van de groepen en het regelen van de accommodatie (het plein achter dorpshuis “Nisipa”). Ook werden er programmaboekjes gemaakt met daarin opgenomen een korte geschiedenis van Onderling Kunstgenot en de stukjes van de diversen meespelende groepen. In de week voor 24 juni werd begonnen met het opstellen van bar, decor, voorbereidingen voor de verlichting etc… En toen de avond zelf.

Hoe nader 20.00 uur kwam, hoe zenuwachtiger we werden. Zouden er veel mensen komen? Blijft het weer goed? Maar deze gedachten waren al snel verdwenen toen het publiek binnenstroomde. Om 20.00 uur werd het festival officieel geopend door burgemeester Schneider. Louis van Pul en Theo Matthijssen praatten het festival op een ludieke wijze aan elkaar.

Achtereenvolgens traden op: Harmonie St. Cecilia, Terheydens Theater, Reflex, Claude Covemaker, Theater De Lepehoek, Passe Vite, Essens Jeugdatelier en toneelgroep Face. Tussendoor waren er optredens van The New Orleans Music Company. Hoewel het festival qua opzet toch overeenkomsten vertoonde meteen straattoneelvoorstelling was er een groot verschil : de stilte.
De aandacht en de stilte die het publiek in acht nam om de voorstellingen te kunnen volgen was enorm. Geboeid werden de optredens bekeken. Zonder andere groepen tekort te willen doen hadden Claude Covemaker en Theater De Lepehoek toch wel het meeste succes.

Deze mensen wisten het voor elkaar te krijgen dat het muis- en muisstil was en dat is niet niks met zo’n groot publiek
en de harmonie aan de bar.
Stil was het niet voor de mensen die achter de bar stonden. Ook de hamburgertent had een drukke avond. Kortom een geslaagde avond. Ook technisch was alles tot in de puntjes verzorgd. De andere ochtend bij het opruimen was iedereen het er over eens: zoiets doen we over vijf jaar weer.